Να φύγω, να ζήσω ή να χαθώ...

Να χαθώ μέσα σε κάτι βραδιές ήρεμες, γαλήνιες, δροσερές που παίρνουν την σκυτάλη από μέρεςκαυτές, πολύβουες, ανταριασμένες...Μέσα σε βραδιές που θέλεις να μην ξημερώσουν, να μείνουν εκεί λίγο πριν το ξημέρωμα, που νομίζεις ότι όλα σταματούν για ώρες και ας είναι μόνο λίγα λεπτά...

Να χαθώ μέσα σε γαλάζιες θάλασσες κάτω από γαλάζιο ουρανό... να κάθομαι εκεί στην άκρη και να κοιτάω πότε μπροστά τον ορίζοντα, και πότε λίγο πάνω από τον ορίζοντα και να μην ξέρω που τελειώνει το ένα και που αρχίζει το άλλο...Και να ξέρω ότι γυρίζοντας την πλάτη μου και στα δυο αρχίζει η καθημερινότητα του παραλόγου...

 Ή να φύγω...και να ζήσω σε κάποιες πόλεις καθαρές, συμμαζεμένες,



ανθρώπινες...

Όπου οι πεζόδρομοι είναι για τους πεζούς...
άντε και για κανένα ποδήλατο...
και τα αυτοκίνητα είναι στα πάρκινγκ,


Εύκολες και ξεκάθαρες...

όπου μπορείς να ελέγξεις πόση ώρα θα περάσεις στο κέντρο κάνοντας τις δουλειές σου,

 διότι όλα είναι συγκεντρωμένα και εύκολα προσβάσιμα,
όπου μπορείς να κάτσεις από λίγη ώρα
έως όλη την μέρα
downtown,
διότι βρίσκεις τα πάντα...
για την ... γυναίκα ;)




(κούραση για τα αγόρια που ακολουθούν...)








και φτηνά....

και πιο ακριβά...

(η κυρία απασχολεί τα αγόρια, ενώ τα κοριτσάκια ψωνίζουν...)

διότι μπάντες  παιανίζουν χαρούμενα

στο δρόμο,
και μπορείς  να ξεχαστείς...

διότι υπάρχουν οι... μπυρίτσες,
για να ξαποστάσεις

ενώ το ταίρι σου, το περιποιήται
ο ... ψαλιδοχέρης

και διότι φεύγοντας για το σπίτι,
μπορείς να αγοράσεις  και
βιβλία ...



 για το homework ;)

(υγ. τις φότος μου τις έστειλε ο Κώστας και πάλι, διότι ξέρει ότι μου αρέσουν τα ταξίδια, και είναι το Darmstadt, στη Γερμανία. Περισσότερες βρίσκει κάποιος και εδώ.)

Σιγά - σιγά

Να το ελαφρώσουμε λιγάκι το κλίμα λέω. Διότι καλοκαίρι έρχεται, και είναι κρίμα να μην το χαρούμε όπως του αρμόζει. Γιατί αν θεωρήσουμε ότι αυτό το καλοκαίρι δεν είναι το κατάλληλο για ...ξαλαφρώματα και ανεμελιές, που ξέρουμε ότι το επόμενο θα είναι το κατάλληλο; Διότι είναι να μην κολλήσει το μυαλό κάποιου στο "τώρα δεν είναι καιρός για τέτοια". Μετά δύσκολα ξεκολλάει. Επιπλέον, εγώ έχω βγάλει από πολύ παλιά τα συμπεράσματα μου περί καλοκαιριού. Και τα συμπεράσματα μου είναι ότι το καλοκαίρι "πρέπει" να ανεμελεύουμε, τόσο οι νέοι όσο και οι ακόμα πιο νέοι. Διότι έτσι και πιάσει τέλος Ιουλίου και ακόμα δεν έχει κάποιος κανονίσει το ξαλάφρωμα του, τότε τον πιάνει μια τρέλα, μια παράνοια, και τρέχει και δεν φτάνει... Και άντε να έχεις από μια την παράνοια, που μόνο παράνοια δεν είναι, να σου λέει "άντε για κανένα μπάνιο, φτάνει" και από την άλλη το κόλλημα να λέει "όοοχι...δεν είναι καιρός για τέτοια". Και θα το πω και αλλιώς για καλύτερη εμπέδωση. Το καλοκαίρι είναι εκδικητικό, και πρέπει να κάνουμε ότι ζητάει, αλλιώς ...
Και αν κάποιος θεωρήσει ότι όλο αυτό το θεματάκι είναι πολύ απλοϊκό, καλά να πάθει :P. Διότι η αλήθεια είναι απλή και όποιος την δυσκολεύει την χάνει μέσα από τα χέρια του.

Ξαναλέω λοιπόν, καλοκαίρι είναι, ας βγάλουμε όλα τα βάρη από πάνω μας, ας διαλέξουμε μια μουσική υπόκρουση...και ας εκτεθούμε στις μεγάλες ζεστές μέρες, και στις μικρότερες αλλά έντονες και ζωντανές νύχτες.



Εν τούτοις αν κάποιος έχει λόγο να πιστεύει ότι δεν πρέπει να ... χαρεί να το καλοκαίρι του, ας μας το αναλύσει και αν μας πείσει, μας έπεισε ;)