Στο timeline ενός κοριτσιού

Σε λίγο το καλοκαίρι 2012 θα είναι παρελθόν. Παρελθόν μεν, αλλά σημαδεμένο με αρκετά αστεράκια του είδους "σημαντική προσωπική στιγμή" στο timeline ενός κοριτσιού.

Αστεράκι πρώτο: Το κορίτσι δίνει το τελευταίο μάθημα των πανελληνίων, πληροφορική, γράφει σχεδόν 20 και αρχίζει να χαλαρώνει από την ένταση της προηγούμενης χρονιάς. Πανελλήνιες εξετάσεις τέλος.

Αστεράκι δεύτερο: Το κορίτσι τελειώνει τις ενδοσχολικές εξετάσεις και χαμογελάει ανακουφισμένη. Πάει το λύκειο. Είναι πλέον και επίσημα ενήλικη. Ο τίτλος μαθήτρια έφυγε.

Αστεράκι τρίτο: Ανακοινώνονται οι βαθμοί των πανελληνίων. Είναι από άριστοι έως κάκιστοι. Όμως το κορίτσι μάλλον έχει πιάσει το στόχο του. Χαίρεται και ηρεμεί ακόμα λίγο.

Αστεράκι τέταρτο: Η μαμά πάει με το αυτοκίνητο το κορίτσι στο λύκειο για να παραλάβει το απολυτήριο του. Κάνει ένα γύρο διότι δεν έχει θέση να παρκάρει, και καθώς επιστρέφει, βλέπει το κορίτσι της να χοροπηδάει μέσα στο δρόμο κρατώντας το πολυπόθητο χαρτί. Έχει εξασφαλίσει  το βαθμό που της επιτρέπει την είσοδο της στο αγγλικό πανεπιστήμιο που έχει διαλέξει και με το παραπάνω!

Αστεράκι πέμπτο: Από το UCAS έρχεται mail. Congratulations είστε επισήμως φοιτήτρια. Χαρές και πάλι.

Αστεράκι έκτο: Ανακοινώνονται οι βάσεις των πανελληνίων για την εισαγωγή στις σχολές. Το κορίτσι περνάει σε σχολή πληροφορικής και στην πόλη της. Το κορίτσι είναι δυο φορές φοιτήτρια και έχει την πολυτέλεια της επιλογής. Οι γονείς του κοριτσιού είναι χεσμένοι από την χαρά τους :)

Εγώ να δώσω τα συγχαρητήρια μου και την αγάπη μου σε όλα τα παιδιά, και στους γονείς τους, που σε αυτά τα Σόδομα που ζούμε, εξακολουθούν να κάνουν αγνά όνειρα, να κρατούν ακέραιους τους στόχους τους, να παλεύουν γι αυτούς και να τους πετυχαίνουν!

Ελληνικό γιαούρτι στο Λουτράκι

Σήμερα επιστρέφουμε Πειραιά. Τέλος οι διακοπές για φέτος, και του χρόνου πάλι με υγεία. Ωραίο μέρος το Λουτράκι, το λέμε και το ξαναλέμε, κοσμοπολίτικο, έχει όλων των ειδών τα μαγαζιά, για να φας,  να πιεις, να διασκεδάσεις, μέρα και νύχτα. Έχει και το καζίνο. Το καζίνο, μαζί με τις ιαματικές πηγές και το ιαματικό υδροθεραπευτήριο είναι τα μεγάλα ατού του Λουτρακίου. Πράγματα που δεν τα βρίσκεις εύκολα σε παραθεριστικά κέντρα, όλα συγκεντρωμένα σε ένα μικρό τόπο.

Φέτος καινούργιο απόκτημα είναι δύο "μπαρ" με ελληνικό παγωμένο γιαούρτι. Δοκίμασα και είναι υπέροχο. Αφράτο σαν παγωτό μηχανής, άλλωστε είναι από μηχανή, λιγάκι ξινό, και στο μαγαζί που δοκίμασα έρχεται σε τέσσερις γεύσεις: με Βανίλια,  με Μάνγκο, με Σοκολάτα και με Μπισκότο. Μετά το γαρνίρεις με φρουτάκια, μπισκοτάκια, τρούφες, διάφορα σιρόπια κ.ο.κ. Το καλλίτερο όμως είναι ότι το μαγαζί είναι self service. Μόνος βάζεις όσο θέλεις σε κυπελλάκι, συνδυάζεις γεύσεις, και μετά γαρνιτούρες. Το ζυγίζουν και πληρώνεις ανάλογα. 

Η φωτογραφία είναι από την πρώτη φορά που το επισκεφτήκαμε. Εγώ είμαι στο αυτοκίνητο, φαίνεται ώρα και θερμοκρασία, και ο Άλεξ που έρχεται. Δεν ξέραμε την διαδικασία, οπότε είχε πάει μόνος ο Άλεξ. Το μαγαζί με το γιαούρτι είναι αυτό που έχει το φως και τον κόσμο απ' έξω. 

Ένα άλλο μέρος που αγαπάω στο Λουτράκι, είναι ένα ουζάδικο - μπαρ - καφενείο κοντά στις ιαματικές πηγές. Δηλαδή προς το τέλος της πόλης, όπου έχει συνήθως και περισσότερη ησυχία. 

Από εκεί είναι και οι φωτογραφίες με την βαρκούλα. Τα φώτα στο βάθος είναι από την απέναντι παραλία του Λουτρακίου, πηγαίνοντας προς το καζίνο.

Και εδώ η παραλία κάτω από το σπίτι μας, με μια κυρία να προσπαθεί να στήσει την ομπρέλα της.

Σας αφήνω τώρα, εύχομαι και του χρόνου σε όσους επέστρεψαν από τις διακοπές, καλή συνέχεια σε όσους ακόμα παραθερίζουν και σε όσους δεν έχουν φύγει ακόμα, καλό καλοκαίρι!