Τραγουδάκια από παλιά

Πιστεύω σύντομα να έχω έτοιμο εκείνο το review που έλεγα. Το βιβλίο αναφέρεται σε μαγαζάκι online, και κάνει κάποιες προτάσεις για το πως ο επισκέπτης της σελίδας, θα γίνει τελικά πελάτης. Ως συνήθως, κοινή λογική χρειάζεται, για να δώσει στη σελίδα του  κάποιος τα εφόδια ώστε να "convert" ο επισκέπτης της σελίδας σε πελάτη. Το βιβλίο (Conversion Optimization) λέει πολλά και σε λεπτομέρεια, αλλά εμένα τελικά μου φάνηκε βαρετό. Και καθώς είμαι αρκετά απασχολημένη με τα καθημερινά, και ταυτόχρονα μελετάω κάποια άλλα θέματα σημαντικότερα για την ζωή μου, έχω αφήσει το review πίσω.
Πριν δυο - τρεις μέρες άκουσα ότι η Luz Casal, η μούσα του Almodovar, έρχεται στο μέγαρο. Στις 19 του Μάρτη νομίζω, μεθαύριο. Δεν το ήξερα. Βασικά δεν ήξερα ούτε την Luz Casal ως όνομα και ως καλλιτέχνη. Γνώριζα όμως κάποια τραγούδια από την ταινία "Ψηλά Τακούνια" του Almodovar. Όταν είχα δει την ταινία, στις αρχές του '90, είχα ξετρελαθεί. Είχα αγοράσει και το soundtrack, εις διπλούν κατά λάθος, το αγόρασα εγώ και μου το αγόρασε και ο Άλεξ.
Βάζω λοιπόν εδώ δύο τραγουδάκια, τα οποία μου άρεσαν και μου αρέσουν. Το δεύτερο έχει και αγγλική μετάφραση, ευτυχώς.

Λετ ιτ σνόου

Μην νομίζετε ότι θα κάνω καμιά σοβαρή ανάρτηση τώρα.
Σήμερα ξύπνησα και βρέθηκα μέσα σε χιονοθύελλα! Δεν το πιστεύω δηλαδή, μετά από αυτό το παρατεταμένο καλοκαίρι, με τους 20+ βαθμούς Δεκέμβρη μήνα, να ξυπνάει κάποιος ακούγοντας τον βοριά να σφυρίζει, και παγωμένη βροχή με κανονικότατο χιόνι να πέφτει.
Όταν ανάγγελλαν το μετεωρολογικό δελτίο τις προηγούμενες μέρες, αναφερόντουσαν για την θερμοκρασία ότι βρίσκεται σε υψηλά για την εποχή επίπεδα, και φτάνοντας στο Σάββατο, έλεγαν θερμοκρασία σε χαμηλά για την εποχή επίπεδα... Το άκουγα και αναρωτιόμουν. Πόσο να πέσει πια για να είναι σε χαμηλά για την εποχή; Αυτοί προέβλεπαν 8-9 βαθμούς. Όχι παιδιά, είναι λιγότερο! Και είναι ωραία, πολύ ωραία έτσι.
Σηκωθήκαμε λοιπόν κατά τις 7:15, διότι έπρεπε να ξυπνήσω την κόρη μου να μελετήσει :P, για να πάει στις 9 η ώρα για shopping! Χρειάζεται ένα μπουφάν, αλλά λόγω της καλοκαιρίας, ακόμα δεν της έκανε ανάγκη να το αγοράσει. Αποφάσισαν λοιπόν από εχτές με την φίλη της, πριν το φροντιστήριο, να κάνουν τα ψώνια τους. Όμως ξυπνώντας και βλέποντας το χιόνι, το ανέβαλε για ... αργότερα. Το τι χαρά έκανε με το χιονάκι, ούτε και λέγεται! Και να πάλι τα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια από το πρωί, και να το let it snow, let it snow, let it snow...

Τώρα που σας γράφω, έχει σταματήσει το χιόνι. Παραμένει ο αέρας και η ... ψύχρα, έξω. Εκεί που πρέπει να είναι, και έτσι όπως πρέπει να είναι, ανάλογα με την εποχή...

Μαζί

Ίσως φανώ κοινότυπη, 

πιθανώς βαρετή

ίσως επαναλαμβανόμενη

και κουραστική.

Μπορεί και σπαστική

όμως πάντα είναι μέρες,

μέρες για μοίρασμα,

μέρες για να δώσουμε.

Όλοι έχουμε,

και αν δεν μας περισσεύουν τα χρήματα,

που και από αυτά μπορούμε να δώσουμε,

Ας δώσουμε ένα χαμόγελο 

στον αντιπαθητικό συνάδελφο μας.

Ας δώσουμε λίγο σεβασμό

στο άχρηστο αφεντικό μας.

Ας δώσουμε μια καλή κουβέντα 

στα κακιασμένα πεθερικά μας.

Ας πιούμε ένα καφέ με την γκρινιάρα, απαράδεκτη φίλη μας.

Ας της δώσουμε χρόνο να αναλύσει την δυστυχία της.

Ας δώσουμε μια ευχή για πρόοδο στον ανταγωνιστή μας.

Ας δώσουμε τόπο , ας δώσουμε χρόνο.

Ας δώσουμε χώρο
 για να συν-χωρέσουμε όλοι.

Ας δώσουμε το ενδιαφέρον μας σε όλους.

Ας δώσουμε και ας το ξεχάσουμε μετά.

Σας βάζω το αγαπημένο μου "χριστουγεννιατικοειδές" τραγουδάκι

Το δώρο

Χριστούγεννα προ των πυλών.

Σε λιγότερο από ένα μήνα είναι εδώ.

Διαισθάνομαι ότι θα είναι τα πιο απομυθοποιημένα Χριστούγεννα, φτωχά σε γκλαμουριά αλλά και σε διάθεση παραμυθιάσματος. Διότι τι θα βγει να παραμυθιαστεί κάποιος μια, δυο μέρες, έστω μια εβδομάδα όταν ξέρει ότι θα επανέλθει στις δυσκολίες του σύντομα, όταν έχει συνειδητοποιήσει ότι δεν θα ξεφύγει από αυτές;

Και παλιότερα είχαμε δυσκολίες, πάντα είχαμε, όμως με το που έμπαινε ο Δεκέμβρης αρχίζαμε σιγά – σιγά να τις ξεχνάμε, να τις αφήνουμε για μετά. Τριγυρίζαμε στα μαγαζιά, διαλέγαμε δώρα, σχεδιάζαμε ρεβεγιόν, ξοδεύαμε, ξοδεύαμε, ξοδεύαμε, και νιώθαμε σαν μικροί βασιλιάδες λίγο πριν γεννηθούμε. Θα σκάγαμε μύτη από την κοιλιά και θα ήταν όλος ο κόσμος δικός μας. Ξεχνώντας ότι γιορτάζαμε μια φτωχή γέννηση σε φάτνη και όχι σε ανάκτορα.

Τώρα νιώθω ότι δεν υπάρχει η διάθεση να αφήσουμε την δυσκολία για μετά, και δεν το λέω για κακό αυτό, καλό είναι. Τώρα νιώθω ότι θέλουμε να πιάσουμε την αναποδιά, το εμπόδιο, και να του στρίψουμε το λαρύγγι εδώ και τώρα. Να μην αφήσουμε τίποτα για αργότερα, να το παλέψουμε και να το ξεπεράσουμε σήμερα. Σήμερα, ακόμα και αν είναι Χριστούγεννα, κυρίως αν είναι Χριστούγεννα, διότι ξέρουμε ότι ο πραγματικός βασιλιάς γεννιέται σε φάτνη, τελείως φτωχός και κατατρεγμένος από τον κόσμο, όμως τίποτα μα τίποτα δεν τον εμποδίζει να γεννηθεί, να μεγαλώσει, και αφιερωμένος στο στόχο του να νικήσει όλα τα εμπόδια, ακόμα και τον θάνατο, για να αφήσει σε εμάς πρότυπο ζωής και αιώνια κληρονομιά  αγάπης και δύναμης. 

Το πως αντιμετωπίζουμε λοιπόν τώρα τις "δυσκολίες" μας, είναι το "δώρο" το δικό μας σε Εκείνον και απόδειξη ότι η κληρονομιά που μας άφησε, αξιοποιήθηκε.

Τα καινούργια μας...

Πίσω στα δικά μας…

Στον Πειραιά μας, στα σχολεία μας, στις δουλειές μας, και έχουμε μπει για τα καλά στο πρόγραμμα.

Όσον αφορά τον επαγγελματικό τομέα, έχουμε κάνει κάποια καινούργια πράγματα.

Κατ’ αρχάς αλλάξαμε τη σελίδα της Cert plus I.T, και την ανεβάσαμε σε Joomla. Μια πλατφόρμα για εύκολη σχεδίαση ιστοσελίδων. Στην συνέχεια εντάξαμε στο πρόγραμμα της σχολής και σεμινάρια Joomla.

Οπότε εκτός από τα κλασσικά, δηλαδή βασικό και expert επίπεδο με την πιστοποίηση της Key Cert, δεξιότητες απαραίτητες στον ΑΣΕΠ, έχουμε πιστοποιήσεις AUTOCAD και PHOTOSHOP, και τώρα σαν καινούργιο σεμινάριο έρχεται το σεμινάριο Joomla!

Σε αυτό μαθαίνει κάποιος να διαχειρίζεται το περιβάλλον της Joomla και να δημιουργεί επαγγελματικές ιστοσελίδες με πραγματικά σενάρια εργασίας. Περισσότερα θα διαβάσετε στην καινούργια μας σελίδα, που όπως είπαμε είναι φτιαγμένη σε Joomla, και είναι πολύ ανανεωμένη και φρέσκια. Και για μας, τους διαχειριστές της σελίδας, είναι τόσο εύκολο τώρα να κάνουμε αλλαγές, να προσθέτουμε άρθρα με όλα τα νέα μας και τις ανακοινώσεις μας! Σαν blogging ένα πράγμα, μόνο που είναι ιστοσελίδα και όχι blog.

Επίσης, φτιάξαμε μια νέα σελίδα στο facebook, το όνομα αυτής, pc-answers, για δωρεάν υποστήριξη. Μας λέτε το πρόβλημα μας, όσον αφορά βέβαια στους υπολογιστές, και εμείς σας το λύνουμε! Εύκολα, γρήγορα, ανέξοδα. Στην pc-answers ακόμα θα βρείτε αρθράκια που αφορούν την ασφαλή χρήση του facebook, και σιγά – σιγά θα προσθέτουμε και άλλα. Όμως η διαμόρφωση της θεματολογίας της σελίδας εξαρτάται και από εσάς, διότι περιμένουμε τους προβληματισμούς σας και τις απορίες σας πάνω στο αντικείμενο, για να έχουμε το κίνητρο να ψάξουμε και να προβληματιστούμε και εμείς με τη σειρά μας για λύσεις και να ανοίξουμε καινούργια θέματα για ανάπτυξη.

Πιο αναλυτικά θα τα δείτε αυτά, αλλά και άλλες δραστηριότητες, όταν επισκεφτείτε τις σελίδες μας.

Προς το παρόν θα σας αφήσω με ένα τραγουδάκι, και καλό Φθινόπωρο για τα καλά πλέον!

Τραγουδάκι...

Είναι το Rehab της Rihanna.
Οι πρώτοι στίχοι μου αρέσουν πολύ:

"Baby, baby

When we first met

I never felt something so strong

You were like my lover

And my best friend

All wrapped into one

With a ribbon on it"

Ειδικά το πακέτο με το φιογκάκι, είναι τρέλα, χιχι!!!

Μουσικούλα;

Τι άλλο να ακούσουμε σήμερα εκτός από το radio point?
Να βάλουμε λίγο Χατζηγιάννη? Έτσι σε θέλω...

Μουσικούλα?

Διάλεξα και το τραγουδάκι της ημέρας, και το ακούω καθώς περιμένω τα lingonberries και whortleberries σαλάτα, αλλά έχω πάντα και το ραδιόφωνο μου, που τώρα στολίστηκε χριστουγεννιάτικο δεντράκι.

Λατρεμένο το απαγορευμένο...

Forbiden Fruit (Nude)
Originally uploaded by Papasama

Το μουσικό background της μέρας

είναι

Λατρεμένο το απαγορευμένο

Και λίγο πριν τα μεσάνυχτα

Και ενώ έχει πέσει η νύχτα από ώρα
Και σιγά - σιγά τα πνεύματα ηρεμούν και οι ρυθμοί αλλάζουν
αναρωτιέμαι...

Τι χρώμα να έχει η νύχτα άραγε;

The music background of the day...

If wed go again

All the way from the start

I would try to change

The things that killed our love

Yes, Ive hurt your pride,

and I know

What youve been through

You should give me a chance

This cant be the end

Im still loving you

Φόβος

Φοβόμαστε? Το χτες? Το σήμερα? Το αύριο? Μην χάσουμε την φήμη μας? Μην μας κατηγορήσουν άδικα? Μήπως μας κατηγορήσουν δίκαια? Μην μας δουν? Μην μας ακούσουν? Μην το μάθουν? Μην μας τα πάρουν? Μήπως μας δώσουν? Μήπως μας πουν ψέμματα? Μήπως μας πουν αλήθεια?

Φοβόμαστε τους ανθρώπους? Τον εαυτό μας? Τον θάνατο? Την ζωή? Φοβόμαστε τη σκιά μας? Το Θεό?

Τα φοβόμαστε όλα ταυτόχρονα?

Μάλλον ναι θα έλεγα...

Όποιος δεν φοβάται να σηκώσει το χέρι του, χεχε!!!

Να μ' αγαπάς

Ήθελα να το βάλω εδώ και μέρες...

Από τότε δηλαδή που το πρωτοάκουσα στην πρωινή εκπομπή του Mega, σε αυτή με τον Καμπουράκη εννοώ. Τώρα μεταξύ μας, θεωρείτε τον Καμπουράκη σέξυ? Γιατί ο ίδιος κάτι τέτοιο ισχυρίζεται νομίζω...

(Na m' agapas - Trifwno)

Δεν είναι πολύ γλυκό τραγουδάκι αλήθεια?

Καλό Μήνα...Καλή εβδομάδα

Καλό μήνα και καλή εβδομάδα με δύο τραγουδάκια...

(Antonis Remos - Pote)

(Anna Vissi - To Parelthon Mou)

Άπαιχτη η Αννούλα ε? Έτσι για να πειράξω μερικούς - μερικούς που δεν την πάνε :P ;)

Και για να σας φτιάξω το κέφι:

Κανείς από σας άκουγε αυτό ;)?


Ή ακόμα πιο παλιά αυτό?

Καμμιά φορά...

Καμμιά φορά θέλεις μόνο τραγούδια να ακούς...
Καμμιά φορά δεν θέλεις να μιλάς, μόνο να είσαι αγκαλιά με την αγάπη σου και να ακούς, να ακούς και να γεμίζεις νότες...
Καμμιά φορά αναγνωρίζεις τον εαυτό σου μέσα από τους στίχους ενός τραγουδιού που παίζει τυχαία το Love Radio ...
Και τότε αυτό το τραγούδι το αφιερώνεις...

(Ελ.Αρβανιτακη - Θελω Να Σε Δω)

Θέλω να σε δω
να μ' αναζητάς
σε κάθε οδό και δω
στα λίγα που ζητάς

Θέλω να σε δω
μ' έρωτα βαρύ
να μην μπορεί κανείς
να διώξει αυτόν το θάνατο

Καμιά φορά
φοράω τα λόγια μιας πληγής
καμιά φορά ξεχνιέμαι αλλιώς
κι απ' όλους κρύβομαι

Τη χαρά μου λες να μη στην κάνω συμφορά
και δε χωράει η ζωή
να μπει στο γλέντι ούτε μια φορά

Θέλω να σε δω
να μ'εκδικηθείς
να πιω νερό κρυφά
εκεί που θα πλυθείς

Θέλω να σε δω
να 'μαστε αγκαλιά
και μία θηλιά γερή
το χθες να κάνει αθάνατο

(Θέλω κοντά σου να μείνω)

Τι να πω εγώ όταν τα τραγούδια τα λένε όλα?

Αγιασμός

- Κόρηηηηη, κορούλα μου ξύπνααααα, είναι ώρα...
- Μμμμμμ

- Έλα μωρό μου, σήκω, θα αργήσεις για το σχολείο...
- Γκρρρρ, αυτό ας έλειπε τώρα...

Μεγάλη μέρα σήμερα για όλα τα παιδάκια και τους γονείς, η πρώτη μέρα της σχολικής χρονιάς. Μακάρι η φετινή χρονιά να είναι η πιο ωραία και η πιο εποικοδομητική από όλες τις χρονιές!

Ερριέττα μου σου εύχομαι καλή πρόοδο.
Σου εύχομαι ποτέ να μην χάσεις το στόχο σου, να τον κυνηγάς με δύναμη, διάθεση και αποφασιστικότητα και να καταφέρεις να ζήσεις το όνειρο σου.
Η ζωή είναι δική σου, ποτέ μην το βάλεις κάτω, ποτέ μην παραιτηθείς από όλα όσα θέλεις να κάνεις, ακόμα και αν κάποιες στιγμές αισθανθείς απογοήτευση. Μόνο με την επιμονή, την υπομονή, την πίστη στον εαυτό σου και την πίστη στο Θεό, πρώτα απ΄όλα, μόνο έτσι θα κατακτήσεις τις κορυφές που θέλεις.

Και τώρα το τραγουδάκι που τόσο σου αρέσει :D

Καλή αρχή και καλό κουράγιο σέ όλους μας!!!

Γουστάρωωωωωω!!!!

Γουστάρισα παλιά ροκ Αννούλα με μαζοχιστικές διαθέσειςςςςςςς!!!!



Ακόμα μία φορά σκότωσε με
Ακόμα μία φορά τέλειωσε με
Ακόμα μία φορά πλήγωσε με...





update: η ...κουβέντα το έφερε και καθώς η ζέστη με έχει κουρκουτιάσει και δεν έχω ιδέες για νέα αναρτηση, ας βάλουμε καινούργια ... σεντόνια...



Άντε και ότι έγινε έγινε...φτάνουν πια τα δάκρυα, αρκετά....

London Eye

London Eye 5
Originally uploaded by Le Turc

Καλά τώρα αισθητικά αυτό στέκει?
Τελικά γιατί ενθουσιάστηκαν όλοι με αυτό το σιδερικό μέσα στη μέση?
Θα μου πεις τώρα το κατάλαβες? Ε, ναι :P, τώρα το κατάλαβα, πειράζει?
χεχεχε
Καλa να περνάτε παιδάκια, μην αφήνετε να περνάνε οι όμορφες μέρες μέσα από τα χέρια σας ;)
Εγώ όποτε ακούω radio point (δλδ συνέχεια), αισθάνομαι πολύ πολύ καλλίτερα! Γεμίζω θετική ενέργεια!!!

Αφιερωμένο...

Μάλλον είμαι τυχερή...

Όταν δεν ξέρω τι να πω, πως να τοποθετηθώ, βρίσκεται ένα τραγουδάκι να με βγάλει από την δύσκολη θέση...
Το έχω ξαναπεί, λυπάμαι αν κάποιοι βαριούνται τις αναρτήσεις με τραγούδια, δεν είναι ότι καλύτερο, το καταλαβαίνω, αλλά να που η μουσική και τα τραγούδια συνοδεύουν πάντα τις προσωπικές μου στιγμές?
Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς ένα μουσικό...χαλί! (ή χάλι, χιχι).

Το τραγουδάκι είναι αφιερωμένο...με πολλά πολλά φιλιά να το συνοδεύουν επίσης!

(όποιος θέλει να το ...ακούσει, ας κλείσει το ραδιόφωνο μου και ας το βάλει να παίξει)

αααα, και κάτι ακόμα: είναι καινούργιο, γι αυτό δεν είναι κανονικό βίντεο κλιπ.

(Δημος Αναστασιαδης - Εσυ)