Social Icons

twitterfacebookgoogle pluslinkedinrss feedemail

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 13, 2009

Αγάπη Νο1

Σήμερα από το πρωί κλαίω...

Είμαι ζορισμένη, δεμένη σε ένα "πρόγραμμα" που προσπαθώ να επιβάλω στον εαυτό μου για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε στις συνθήκες όπως μας επιβάλλονται εκ των έξω, συνθήκες που κανείς δεν διάλεξε, αλλά που διαμορφώσαμε όλοι μαζί σιγά - σιγά.

Συνθήκες που προέκυψαν από της άγνοια μας, από την παραπληροφόρηση, από μιμητισμό, από τις αδυναμίες γενικά, που κάποιοι τις εκμεταλλεύτηκαν και τώρα βρισκόμαστε όλοι μαζί να χορεύουμε στον χορό του παραλόγου!!!

Κλαίω και είμαι θυμωμένη. Γιατί εγώ δεν το θέλησα αυτό και γιατί εγώ πάντα έβλεπα ότι ήταν λάθος εκεί που πάμε, πάντα ήξερα τι έπρεπε να έχω κάνει από καιρό αλλά δεν το έκανα!!! Πάλι από αδυναμία, από τεμπελιά, από αδυναμία να επιβληθώ στον εαυτό μου όπως άλλωστε και τώρα!!!

Γιατί; Γιατί πάντα τα συναισθήματα μου είναι δυνατότερα από τα λογικά μου "πρέπει", γιατί δίνω περισσότερη σημασία στην επικοινωνία, στις σχέσεις, στους γύρω μου και αν δεν είναι εντάξει οι σχέσεις μου με τους άλλους δεν είναι ούτε με τον εαυτό μου.
Από κει και πέρα κάθε ασυνενοησία, κάθε παρανόηση, κάθε λάθος κουβέντα με αφήνει άδεια από ενέργεια για να κοιτάξω το πρακτικό μου συμφέρον, με αφήνει με ένα συναίσθημα αναξιότητας ως προς εμένα και δεν προχωράω.
Μένω στάσιμη να προσπαθώ να λύσω το πρόβλημα για να ζήσω την ουτοπία μου...το πιστεύω μου που λέει ότι το να "δυναμώνει" ο ένας δεν έχει νόημα. Το μαζί είναι που μετράει, η συνεργασία, το μοίρασμα, η θετικότητα, η χαρά.

Και εκεί είναι νομίζω που την πάτησα...ίσως λάθος επιλογή, ή ίσως να είμαι και ο λάθος άνθρωπος σε μια κοινωνία ιδιαίτερα υλιστική...όμως...

6 σχόλια:

Maria Tzirita είπε...

Κόρη του γυαλού μην κλαις, σήμερα δεν είναι χθες, ρίξτην πίκρα στο γυαλό, κάντο δάκρυ φυλακτό...
Αφιερωμένο σε σένα με αγάπη Λίλυ μου, ψηλά το κεφάλι και για τα πολύ δύσκολα, εμείς είμαστε εδώ! Το τηλέφωνό μου το έχεις, πάρε με! Σε φιλώ! (Αν δε με πάρεις, θα σε πάρω εγω, σε προειδοποιώ!)

vrakas kostas είπε...

Ουπςςς!!!
Για κατσε να δω,αν μπηκα στο μπλογκ της αγαπημενης μου Lily...
Τι διαβαζω εδω;;;;
Κλαις απο το πρωι...
Εκανες την αναρτηση στις 12:00..
Φτανει πια βρε κοριτσι μου..σταματα!!!
Τωρα ξερω γιατι βρεχει εδω!

Σοβαρα τωρα μικρουλα...
Η ζωη μας,ειναι αμοιβες..και σφαλματα!
Να το θυμασαι αυτο.Παντα.
Τιποτα δεν μας δινεται, χωρις αντιτιμο.
Αλλα ειναι κριμα,οταν το αντιτιμο ειναι..το κλαμα!
Τιποτα δεν ειναι δωρεαν.
Δωρεαν τυρι,εχουν μονο οι...ποντικοπαγιδες!
Γνωριζω πως σκεφτεσαι και τι σε πληγωσε.
Αλλα γνωριζω και κατι αλλο.Και στο ειπα κατ ιδιαν.
Ειναι θετικο,το να εχεις καταλαβει πως υπαρχει προβλημα.
Κι ακομα πιο θετικο ειναι,να γνωριζεις..το προβλημα.
Γιατι τοτε,παιρνεις αποφασεις.
Βρισκεις την λυση...
και την αλλη μερα,αρχιζεις και γελας..απ το πρωι!!!
Παντως,ενω με την πρωτη ματια η αναρτηση σου ειναι καπως απαισιοδοξη,εγω θα ελεγα πως αισιοδοξω!
Ισως γιατι "διαβαζω" σ αυτην... πολλα θετικα!
Αποφαση θελει λοιπον.
Και θετικη σκεψη.
Σε φιλω πολυ αισιοδοξος!

Υγ..Περισσοτερα θα σχολιασω,οταν δω και την ..επομενη αναρτηση.
Γιατι,αμα υπαρχει "Αγάπη Νο1",μαλλον υπαρχει και συνεχεια!

Lily είπε...

Μαράκι μου καλησπέρα...

Σε ευχαριστώ κούκλα μου, να είσαι καλά.

Θα σου τηλεφωνήσω Μαράκι :D.

Πολλά πολλά φιλάκια!!!

Lily είπε...

Χαχαχα, γελάω Κωστή μου με το δωρεάν τυρί στις ποντικοπαγίδες ή αλλιώς φάκες :P...

Σε ευχαριστώ για τα λογάκια, να είσαι καλά.

Σε φιλώ σταυρωτά και διαγωνίως!!!

glaykiyou είπε...

....ανθρώπινο και το κλάμα...αλλά ειλικρινά με εξοργίζει...όταν κάποιος...το προκαλεί σε κάποιον άλλον...
θέλι δυναμη η ζωή...δύναμη..φιλιά

Lily είπε...

Καλημέρα Γλαύκη μου...

Κοίτα, αυτό θέλει συζήτηση!!! Κατ' αρχήν εγώ από μόνη μου κλαίω, χεχε, είναι η φύση μου τέτοια...

Αλλά εγώ πιστεύω κανείς δεν μπορεί να μας προκαλέσει το κλάμα, αν δεν το νιώθουμε και οι ίδιοι. Πάντα υπάρχει μια αφορμή, η αιτία όμως είναι άλλη!!!